Boek uitgeven

Een boek uitgeven is mij gelukt: “Terug naar Shangri-la”, een fantasyboek. Het schrijven vond ik leuk en ik schrijf ook voor mezelf. Toch, net als elke schrijver vind ik het fijn als iemand het boek leest. De uitgifte was een POD-boek en daar is niets mis mee, ik sprong een gat in de lucht toen het uitkwam.

deel 1

Het had één nadeel: aan promotie was ik heel veel tijd kwijt en die tijd ging ten koste van mijn schrijftijd. Voor een POD-boek stond, althans voor mij,de inspanning niet in verhouding tot het resultaat.

Geen POD-boek meer voor mij

Een boek uitgeven als POD doe ik niet meer. Maar wat dan wel? Want ik wil ook graag gelezen worden. Het lezen is voor mij een afgeleide van het schrijven, om het geld gaat het mij niet. Ik geef mijn boeken daarom voortaan (bijna) gratis weg tenzij ik het de moeite waard vind om er via een reguliere uitgever tijd en geld in te steken. Het blijft een hobby voor mij.

Flessenpost i.p.v. een boek uitgeven

Ik zie mijn verhalen als een soort flessenpost. Ik gooi het verhaal in een zee van potentiële lezers en als iemand de fles oppakt en aan het verhaal een paar plezierige uren beleeft, ben ik tevreden.

De flessenpost bestaat voor mij uit het plaatsen van een e-book in kobo en het daar bijna gratis op te laten pakken.

Het kost tijd om een verhaal om te bouwen naar een e-book, dat is waar. Je moet spitten op internet om de trucjes op te pikken, dat is ook waar. Je zoek een gratis epub validator, laat het checken. Dat kost ook moeite. Daarna plaats je het op kobo. Even afwachten of alles in orde is en de klus is plat.

Mijn eerste e-book bij kobo

De eerste flessenpost op kobo bestaat voor mij over een boek over de pausen. Niet de echte gelovige pausen maar meer het soort pausen die hun baan als een verdienmodel zagen. En daar zaten geen beste jongens tussen kan ik je zeggen.

Wil je naar het contactformulier? Klik hier  

Deel dit artikel