December bestaat niet

22 december, de kortste dag van het jaar, is voor mij niet één dag maar een symbool voor een hele maand. Die maand waarvan ik altijd zeg: “December bestaat niet.” Ten eerste neem ik bijna altijd zoveel mogelijk vrij in die maand. Het is de maand van St.Nicolaas, Kerstmis en de jaarwisseling. Tussen al die feestdagen in, ben ik liever vrij. Lekker uitslapen en alles gaat langzamer, luier, heerlijk. Een beetje het gevoel van de Kinks “Lazy on a Sunny afternoon,” het is alleen geen Sunny afternoon, maar een kniesoor die daar op let.

Korte dagen

Wat mij automatisch naar de tweede reden leidt: de dagen in die maand zijn wel heel kort. Als ik geluk heb, vriest het en schijnt de zon. En als het drie dagen vriest, je kan er de klok op gelijk zetten, komen de eerste voorspellingen voor de Elfstedentocht. Ik vind het grappig maar meer ook niet: ik ben geen schaatser, nooit geweest. Mij maak je blij met een pak sneeuw. Maar ja, dat zit er in deze tijd van opwarmende aarde ook dit jaar vast niet in.

22 december

Kerstliedjes zijn aan mij niet besteed, die zoete dromerige tonen laten het glazuur van mijn tanden springen. De top 2000 is andere koek, daar luister ik graag naar, ook dat hoort bij de kortste dag. Oliebollen, appelflappen, kerststollen: dat soort lekkernijen horen bij december, net zoals de rookworst bij de HEMA hoort. Zittend bij de kachel met een goed glas port in mijn hand komen de bespiegelingen: hoe moet dat verder met de mens. O, het zal mijn tijd wel duren, maar ik heb kinderen en kleinkinderen. De aarde overleeft de klimaatcrisis, maar halen die kleinkinderen de 22ste eeuw? Zulke bespiegelingen gaan er, zeker op die verdomde kortste dag, door mij heen.

De depressie ligt op de loer

Ik vind die korte donkere dagen namelijk nogal deprimerend. Je hebt er ook geen grip op en ik heb graag grip op dingen. En 22-12 is echt de kortste dag waarop de zon laat op komt en snel weer ondergaat. Aan de andere kant ben ik ook blij als het 22 december is, dan gaan de dagen tenminste weer lengen. Elke dag komt die vermaledijde laagstaande zon een pietsje langer naar ons kijken alsof hij toch nog hoop voor ons heeft.

De kortste dag en de winterwende

De kortste dag heeft één voordeel: je mag het woord winterwende gebruiken.

de kortste dag (bron: Wikipedia)

Wat een fraai woord, laat het eens door je mond rollen. Prachtig. En het is dubbel heerlijk omdat winterwende echt het moment aangeeft waarop de somberheid van het korter worden verandert in het optimisme van het langer worden. Dit jaar daalt de winterwende om 4uur en 19 minuten, als we nog liggen te slapen, op ons neer. De winterwende is gelijk het begin van de winter, toch heeft die kortste dag voor mij al de belofte van een nieuwe lente, een nieuw begin in zich. Voor mijn gevoel slaat 22-12 de winter over: we gaan naar de lente!

Wil je naar het contactformulier? Klik hier

Als je mij op mijn persoonlijke Facebook wil volgen, klik hier

Deze blog is gepubliceerd op 08-12-2019 en bijgewerkt op 27-02-2021

   

Deel dit artikel