zen

De aannemer is klaar in ons huis en nu moeten wij aan de bak. Dat gaat niet meer zo soepel als ooit en dan moet je er soms even uit. In dit geval naar Bad Bentheim; het is een kurbad met lekker warm zoutig water en een prima sauna.

Onze eigen boeddha; onze eigen zen

Daar zitten we dus. Lekker ontspannen in de binnentuin van de sauna. De ontwerper moet gedacht hebben: “Die mensen moeten tot rust komen en dus maak ik een zen tuin.” Tja, hij had wel de klok horen luiden maar de klepel wist hij niet te vinden. Laat ik het zo stellen: het is een rustgevende binnentuin maar het zen gehalte is niet om over naar huis te schrijven.

Wit grind? Zen?

Om te beginnen is het geen wit grind of steen, het is grijs grit. Daar is niets mis mee, alleen het harkt toch wel lastig. Dan doen ze dan ook niet, gezien het onkruid en de dode dennenappels. Daar kan ik eventueel wel overheen stappen: zo zen ben ik nu zelf ook weer niet. Gemediteerd heb ik wel en soms doe ik dat nog wel een keer. Toch het opzoeken van contemplatieve stilte is niet echt mijn ding. Ik snap het gevoel wel: niets is fijner dan een gevoel van rust en kalmte vinden. Daar hebben we niet per se zen voor nodig. De kloostertuinen hebben in principe hetzelfde effect: rust en kalmte in een omsloten ruimte waar de buitenwereld niet in doordringt. Je moet er gevoelig voor zijn en je moet er voor open staan. Vikingen zagen er niets in en in 793 maakten ze korte metten met de contemplatieve stilte van de heilige plaats Lindisfarne, plunderden alle kerkschatten, branden de zaak plat, vermoorden alle monniken en de overlevende namen ze mee als slaaf. Niets geen zen gevoel voor hen. Het nieuws dreunde razend snel door de westelijke wereld en ze hadden niets eens mobieltjes in die tijd.

Boeddha

Maar goed, we zitten in de binnentuin van de sauna, geen boeddhist of monnik te bekennen. Wel grijze koppen, die zien er uit, zoals wij eruit zien: weinig zen en vooral welvarend.

Dit is geen spirituele tuin waar je echt op zen niveau kunt komen. Gezien de luie stoelen is het wel een plek om uit te rusten en sowieso is het in een sauna rustig. Geen grote rotsblokken, geen zee van witte kiezelstenen, wel van alles wat je in een Japanse zentuin niet tegen zal komen. Dit is meer de Disney-variant van een zentuin. Het heeft weinig met boeddhisme maar zoekt min of meer de rust die zo’n Japanse tuin uitstraalt. Dat lukt redelijk, dus waarom zou ik er verder een punt van maken. Kort door de bocht komt het erop neer dat ik niet van nep hou en dit is overduidelijk nep.  Wat doen die plastic witte lichtbollen in het grint? En die waterdraak kan ik niet echt een rustgevend element noemen. Die twee losse Boeddha’s die er vlak naast staan? Wat moet ik daarmee! Die stervende buxusbol wijst ook niet echt op veel aandacht voor de tuin. Het toppunt zijn de drie apen van horen, zien en zwijgen. Ook hier geldt weer: “het heeft wat met Japan te maken, dus ik zet ze gewoon in de tuin.”

Zen en de vierde aap

Dat de monniken uit het heiligdom Nikko Toshogu geen ploeg samoerai hebben gestuurd om de boel kort en klein te slaan, snap ik echt niet. Apen zijn belangrijk is de religie van Japan maar deze drie zijn echt een aanfluiting. De een heeft slecht één oog afgedekt, dus kijken doet hij wel degelijk. De ander bedekt zijn oren maar half en luistert alles af. De laatste zwijgt helemaal niet,

De vierde aap (bron: vrienden van osho.nl)

hij geeft alleen maar aan dat jij moet zwijgen. Wat op zich logisch is, want dit is een sauna. Toch is die laatste aap wel interessant: zijn staart speelt met zijn……., juist. En dat brengt mij op de vierde aap, die er niet altijd bij is uit een gevoel van misplaatste preutsheid. Hij hoort er wel bij voor een goed zen gevoel en ze noemen hem Shizaru. Die beeldt uit dat je geen kwaad mag doen door zijn handen op zijn buik en voor zijn geslacht te houden. In een sauna is er geen preutsheid; ik vermoed dat die tuinarchitect een beperkt budget had en daarom aap drie en vier in één aap heeft verenigd. Zoiets denk ik, gezien het staartgebruik van aap drie.

zen

Tot rust zijn we in ieder geval gekomen en nu kunnen we er weer even tegenaan. Daar heeft die tuin vast een steentje aan bij gedragen.

Wil je naar het contactformulier? Klik hier

 Als je mij op mijn persoonlijke Facebook wil volgen, klik hier    

Deze blog is gepubliceerd op 18-08-2019 en bijgewerkt op 22-02-2021

Deel dit artikel